Carpe diem.

Τρίτη, Μαΐου 12

Μία νύχτα στον ΗΣΑΠ...

Ήμουν τις προάλλες, Παρασκευή βράδυ στο τραίνο με κατεύθυνση
προς Κηφισιά.

Η ώρα ήταν περίπου 1 με 1:15. Από τότε που το ωράριο των δρομολογίων του ΗΣΑΠ-ΜΕΤΡΟ έχει επεκταθεί για την Παρασκευή και το Σάββατο μέχρι τις 2 τα ξημερώματα, οι συρμοί έχουν αρκετό κόσμο εκείνες τις ώρες.

Ήμουν λοιπόν σ' ένα βαγόνι που είχε γύρω στα 10-15 άτομα. Στον σταθμό Αγ. Νικόλαος μπαίνει ένας τύπος και κανείς δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία.
Το έμπειρο όμως και σπινθηροβόλο βλέμμα ενός securit-ά του ΗΣΑΠ που δεν φορούσε στολή -προφανώς είχε σχολάσει- εντόπισε αμέσως τον "κακούργο".

Βγάζει επιδεικτικά έναν ασύρματο κι αρχίζει να καλεί σε βοήθεια άλλους securit-άδες. Στην αρχή δεν κατάλαβα, παρότι φώναζε, τί είπε -είχε και μια προφορά το παληκάρι, ήμουν και λίγο θολωμένη- και νόμισα πως έλεγε "παίχτης παίχτης στο τραίνο τάδε, καλώ για ενισχύσεις στα Κ. Πατήσια".

Σκέφτηκα, τί παίχτης λέει αυτός, οργάνου, ποδοσφαιριστής ή μήπως παπατζής?
Και πού είναι το κακό κι η επικινδυνότητα? Γιατί φωνάζεις "φρουρέ της νύχτας" και με ταράζεις τέτοιες ώρες μικρές και δύσκολες?
Στην δεύτερη-τρίτη κλήση του, κατάλαβα πως έλεγε επαίτης.
Ναι αυτός ήταν ο κακούργος, ο επαίτης που δεν πρόλαβε να ζητήσει τίποτα, γιατί το άργυπνο βλέμμα του securit-ά τον εντόπισε πριν καν προτείνει τ' όπλο του... εεε... συγγνώμη, την χούφτα του ήθελα να πω.

Περιττό να πω πως όσοι ήμασταν στο βαγόνι απορίσαμε, σαστίσαμε κι όταν άρχισε να παίζεται το πιο κακόγουστο σημείο του έργου, τσαντιστήκαμε κι όλας.
Κι εξηγούμαι που λέει κι ο Κωστάκης ο κουρασμένος.
Μόλις το τραίνο έφτασε στα Κ. Πατήσια, περίμεναν απ' έξω δύο ακόμα securit-άδες κι ένας τρίτος χωρίς στολή.

Άρχισαν λοιπόν και οι τρεις να φωνάζουν τραβώντας απ' τα μανίκια τον ταλαίπωρο άνθρωπο. Καλά για το "παλουκάρι" με τη σπίθα στο μάτι δεν γίνεται λόγος. Άριες άριες!
"Έξω απ' το τραίνο, κατέβα, η επαιτεία είναι αντισυνταγματική, είναι αδίκημα, θα φωνάξω την αστυνομία να σε χώσουν μέσα, έχω εντολές από ψηλά, θα μ' αναγκάσεις να προβώ σε ωμότητες" που είχε πει κι ο Δούκας ως μπακάλης στον μπακαλόγατο Ζήκο κι άλλα τέτοια χαριτωμένα.

Ο έρμος ο επαίτης ψέλλιζε "τί έκανα κύριε?" Αλλά φευ εκείνοι επέμεναν πως ο κακούργος πρέπει να παραδωθεί στην ζυγαριά της τυφλής Θεάς.
Αν δεν ερχόταν ο οδηγός του τραίνου να βάλει τις φωνές ότι δεν υπάρχει περίπτωση καθυστέρησης του συρμού και δεν φωνάζαμε κι όλοι σχεδόν όσοι ήμασταν στο βαγόνι ν' αφήσουν τον άνθρωπο ήσυχο, ακόμα εκεί θα ήμασταν.

Τελικά δεν κατέβηκε ο επαίτης. Εκείνος που κατέβηκε ήταν ο "παίχτης" και το όργανο που παίζει γνωστό.

Δεν υπάρχουν σχόλια: